Yeşile Kaçıyoruz ....

Günler , hızına ayak uyduramadığım günler....

Nasıl da çabuk akşam oluveriyor. Sabah geç kalkan birisi de değilim oysa. 

Evin gün geçtikçe artan nüfusuyla paralel bitmek bilmeyen sil süpür , pişir taşır işleri ,annemin rahatsızlığı nedeniyle artık rutine binen doktor ziyaretleri derken bir bakıyorum ki gün bitivermiş !

Bu koşuşturmacalar arasında yine bir şeyler örmeye ,dikmeye ve okumaya çabalıyorum.

eski hızımdan eser yok tabii. Olsun varsın bakalım ,onun da bir sırası vardır elbet!

Bu koltuk şalı   nihayet tamamlanan ilk işim oldu. Kalan iplerle 2 popcorn  bir de büyükanne karesi motifli kırlent ördüm. İpim Alize Bahar. Tığım 3 numara . yalnız pamuklu ip battaniye için hiç uygun değil, çok ağır oldu .Neyse ki dekoratif amaçlı kullanacağım, o nedenle çok da önemi yok ...

Elimde birkaç yarım iş daha var . Zaman bulup tamamlayabilirsem onları da paylaşırım.

Bir küçük sürpriz sizi Evim Dergisinde bekliyor  ♥

 "Yeşile Kaçış

Günümüz modern kent yaşamı koşuşturmayla  geçiyor. Her gün bir öncekinden daha çok yük taşımak zorunda olduğumuz  hissine kapılıyoruz bu da beraberinde ister istemez çeşitli adı konulmuş / konulmamış yorgunluklar , hastalıklar getiriyor. Bir parça dinlenmek için hafta sonunu iple çekiyor , kendimizi deniz kenarına ya da kırlara atmak istiyoruz.

Bazılarımız için kır yaşamı geleceğe ait düşünün  ta kendisi, çalışma hayatının ağır temposuna da bu umutla katlanıyor.

Bazılarımız için ise  küçücük miniminnacık bahçeli bir eve sahip olmak, mümkünse  hemen ,değilse  emeklilik günlerinde… "

Evim Dergisi Şubat sayısı için yazdığım " Yeşile Kaçış " başlıklı yazımı okumak isterseniz dergi raflarda yerini aldı .

Buraya yolunu düşüren tüm dostlara mutlu ve keyifli günler diliyorum.

Kalın sağlıcakla !

Kumaş çanta ama bu kez Provens esintili ...

Bu kumaşı bana çok sevgili dostum Nurdan hanımcığım taaa Hollanda 'dan getirmişti. Bir süre ne yapacağıma karar verene değin beklesin dedim ama göz önünde bir yerlerde tuttum hep .

Sonra bu yılki takıntım , kumaş çanta dikip duruyorum ya " haydi dikeyim !" dedim , bir günde diktim 

ama süslemesi için 2 hafta kadar bekledim. 

Kumaş o kadar güzel ve desenler o kadar anlamlı ki süslemenin bu güzelliği geride bırakmasına gönlüm razı olmadı. Ben bu deseni çok severim. " Toile de Jouy " (tuval dö juy diye okunur ) Genellikle pastoral (kır ) hayatın resmedildiği bu desen ilk önce kanvas kumaş üzerine tekrar eden desen baskıları olarak dokunmuş. 

Bi aralar bu desenin resmedildiği birkaç mavi tabak almıştım ama bu evimde kullanmak kısmet olmadı. Duvara asmak istiyorum. Asabilirsem paylaşırım onları da...

Bir parça denim kumaş ve kopanaki danteli çantamın süsü için yeter de artardı bana göre...

Bilmiyorum ama benim çok çok içime sindi. 

Şimdi yarını dört gözle bekliyorum kullanmak için !

Pazar olsun şöyle bir deniz havası aldırayım çantama :)

Mutlu geçsin hafta sonunuz !

Patchwork masa örtüsü bahane sohbet şahane!

Bazı hafta sonları çok sakin geçiyor. Hoş iyi de oluyor bahçede evde yapılacak o kadar çok iş oluyor ki geniş geniş ,içimize sine sine onları yapıyoruz. Hava güzelse misal ben bahçede bol bol fotoğraf çekiyorum. Kapalı mekanlarda fotoğraf çekmek için epey çaba göstermek lazım ama açık havada ışık güzelse çek dur...

Anneciğimin biz zorunlu hizmetteyken " örgü öremiyorum, tığ işi yapamıyorum, hiç zamanım yok  ama fiskos masama bir şeyler yapmak istiyorum " diye sızlanmama dayanamayıp elcağızıyla örüp yolladığı masa örtüm ve kırlentlerim düştü geçende aklıma. 

Sakladığım yerden çıkardım bir güzel güneşlendirdim bahçede . Bir iki poz  fotoğrafını çekiverdim . Eskiler ne değerlidir benim gözümde bir bilseniz. Eski derken ,anısı olan ve bizim aileye ait olan eskiler ama yanlış anlaşılmasın !

Patchwork çalışmalarına devam ediyorum. Bu işi pek sevdim, dikiş makinesinin çalışırken çıkardığı o tıkır tıkır ses var ya o sese bayılıyorum!
Geçende önce "yer minderi olsun şömine karşısında kızların minder kapma savaşı son bulsun ! "  diye başladığım aplike çalışmasını , kamuoyunun " yazıktır onca emeğe ,sen bunu başka bir şeyler yap !" demesine kulak vererek masa örtüsüne çevirdim.
Fena olmadı gibi,hem bahçeye çok yakıştı.

Kış sert ve uzun geçince bizim evin girişindeki begonviller dondu, arka bahçe çok daha kuytu ve güney cepheli olmasına rağmen oradaki tüm sardunyalar da maalesef aynı akıbete uğradılar. Bir de benim çok sevdiğim ve giriş kapımızı hem meraklı gözlerden saklasın hem de benim ufaklığa ( woswosuma ) gölge yapsın diye diktiğimiz Manolya da aynı akıbete uğradı. Havaların ısınmasıyla yeniden canlanıp çiçeklenmeye başladı ki bu mevsimde olacak iş değil ! 

Hayat bizim evde bazen tatlı bazen de acı akıp gidiyor. Bu aralar Keşkül 'ün yürümek hatta yerinden kalkmak bile istememesi canımızı sıkıyor. Arka bacaklarından iki kez ameliyat olan kızımız bir gün gelecek hiç yürüyemeyecekti bunu biliyorduk ama şimdi " lütfen o gün hiç gelmesin !" diye dua ediyoruz. Bir de aşırı kilo artışı vardı. Yapılan tahliller sonucunda hipotiroti olduğu anlaşıldı. İlaç tedavisine başladık. Hayırlısı artık !

Evde değişiklik yapmayı seviyorum. Normalde kış bahçesi bu zamanlar zaman geçirmeyi tercih edeceğimiz yer değildir ama havaların serin gitmesini fırsat bilip kış bahçesinde bu köşeyi kendime okuma köşesi olarak düzenledim. Bahçeyi seyrederken aylık dergilerimi,kitaplarımı burada okumayı planlıyorum.Sıkılırsam değiştiririm yine, çok zor değil ki...

Bu günlük benden bu kadar, daha yazarım ama siz okur musunuz bilmem. Ne de olsa artık ig. var, az yazı çok fotoğraf ; blog devri bitmek üzere ... 

Yok yok bloğumun yeri de izleyisi de apayrıdır  benim gönlümde.

En kısa sürede görüşmek dileğiyle buraları ıssız bırakmayalım !

Kalın sağlıcakla !