Görsellerin daha fazlası burada
Biz neden oturma odası diyoruz da onlar yaşam odası diyorlar? Biz oturmayı yaşamaktan saymıyor muyuz yoksa ? Belki Televizyon Odası desek daha mı çok yakışır ,çünkü ailecek akşamları oturunca yalnızca televizyon izlenir oldu bizde. Akşam gezmeleri çoktan tarihe karıştı. Genç nüfus çalışıyor ,trafik derdiyle boğuşup eve gelince yemek yemek,ortalığa çeki düzen vermek ,kendine çeki düzen vermek,çocuklarla zaman geçirmek,ödevlerine yardım etmek derken eşiyle bile doğru dürüst iki çift laf edemezken nerede kaldı arkadaşa eşe dosta oturmaya gitmek.
Bizim kuşak da unuttu artık. Sosyalleşmeden sayılmaz oldu bu ziyaretler. Hafta içi neredeyse hiç dışarı çıkmıyoruz biz de. Evde oturup film izliyoruz yazın en fazlasından bahçede zaman geçiriyoruz üç beş dostla... Hafta sonları evde olmayı hiç sevmiyoruz ama biz de eşe dosta oturmaya gitmeyeli uzun zaman oldu .
Büyük şehirlerde böyle durum ama merak ediyorum küçük yerlerde hala devam ediyor mu o güzel alışkanlık ? Mesleğe ilk başladığımız yıllarda küçük yerlerde görev yaptık . Eşim de ben de büyük şehir insanı olduğumuz için çok sıkılacağız zannettik buralarda ama hiç de öyle olmadı. O kadar güzel dostluklar kurduk ki zaman zaman özlemle anarız o günleri. Gençliğin verdiği enerjiyle olsa gerek hiç yorulmaz hiç de üşenmezdik. Kar kış kıyamet demez ,küçücük çocuklarımızı sarar sarmalar ,yedek giysilerini ,hatta -hazır mamalar yoktu o zamanlar- meyvesıne kadar yiyecek içeceğini yanımıza alır düşerdik yollara. Ne komik ben oğlumun meyve öğünü geçmesin diye mevsim meyvesını ,bisküvisini dövmek için havanımı ,hatta rendemi bile götürdüğümü bilirim gittiğim yere ... Bahane yaratmazdık yani ...
O güzel günleri özlüyorum ben ! Siz de benim gibi düşünenlerden misiniz ? Eğer öyleyse ,ne dersiniz en yakın arkadaşımızı arayıp bu akşam onlara oturmaya geleceğimizi söyleyelim mi ? Ya da bu hafta sonu...
Oturma odası görsellerini bloğuna koyup da taa buralara kadar gelen başka geveze tanıyor musunuz bilmem ama ben bu görsellere bakınca eskiye gidiverdim işte.
Yarından tezi yok sizden gelecek düne ya da günümüze ait '' akşam oturması '' öykülerini bekliyorum.
Hepinize sıcacık ,keyifli ,bol sohbetli günler dileklerimle...
Hangisine bakacağımı şaşırdım, içim açıldı.
YanıtlaSilBüyük şehirin imkanları çok başka tabii ama ben küçük yerlerde çok daha sıcak ilişkiler kurulduğunu gördüm genelde...Ama aynı durum bizde de geçerli sevdiğimiz arkadaşlarımızın evleri uzak gidişin dönüş problemleri de var araçta yoksa tabii...sorun. Biz genelde dışarıda ortada mekanlarda buluşmaya başladık. Tabii bir de benim 1,5 yıldır şehir dışında olduğumu düşünürsek.... işleriyice zorlaştı...ne yazıkki pek akşam oturması öyküleri iyice hafızamda zyıfladı ne kadar yazık. Eski günlere dönmek lazm artık buradayım belki bunda sonra olur.
Canım kediciğim artık geldiğine göre belki yine başlar gezmeler... Beklerim ben de o zamana değin:)
Silüzgünüm ama hafta içi akşamları sadece annemlerle oturabilirim. birini çağıramam o dağınık eve :(
YanıtlaSilOlsun Meralciğim o da yeter :)
SilÖyle harikalarki,hangisi daha güzel karar veremedim.Ama çokta güzel yazmış,anlatmışsınız.Resimler daha bir sıcak geldi gözüme daha bir anlam yüklendi sanki onlara.
YanıtlaSilsıcacık bir tebessümle selamlar.
Eslemce teşekkürler canım . Okuyan olunca asıl anlam kazanıyor yazılar ...
SilOturma odası görselleri harika , baharı çağrıştırdı bana .
YanıtlaSilÇocukluğumu hatırlıyorum , evimizden komşularımız , akrabalarımız eksik olmazdı , sıcacık sohpetler yapılır ve televizyona ihtiyaç olmazdı , komşularımızla daha samimi ilişkiler içindeydik birbirimizin yardımına koşardık , kekler börekler yapılır çay saatlerinde birlikte yenilirdi . Oysa şimdi apartmanda oturanların çoğuyla kapıda sadece merhabalaşıyoruz , eski dostlukları ben de çok özlüyorum .
Teşekkürler , sevgiler.
Zeynepciğim ,ben de böyle anlatalım ve yeniden yaşayalım istiyorum o günleri. Ağzına (kalemine )sağlık !
Sil3. oda tam benim tarzım o ahşap sıcaklığını hissediyorum :))
YanıtlaSilBizde ev gezmesi yapmıyoruz..Çünkü geç gelen bir eşim var anca anne baba
ama çok nadir bir araya geldiğimiz zamanlar oluyor arkadaşlarla kuzenlerle...
En çok sevdiğimiz şey ise TABU oynamak...Biraz eskileri çağırıştırıyor değil mi bu oyun :)
Bu sene ise UNO oynayacağız gidişatımız onu gösteriyor :)
Kendine dikkat et Nilgün abla havalar çok soğuk ben iyileşmedim yarın tekrar dra gideceğim...
Koşullar elvermiyor büyük şehirlerde ne yazık ki Aslıcığım . Daha düzelemediniz mi ? Tatil bitti be güzelim. Tekrar geçmiş olsun size...
SilBu yazı 70 li yılları anlatan "Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek" kitabını hatırlattı biliyormusun. Nereye gitti bizim o akşam gezmelerimiz?
YanıtlaSilYazarken değil ama yazdıklarımı okurken benim de aklıma geldi Mihriban Hanımcığım :)
Silcıvıl cıvıl harıka favorım gırı koltuklu olan resım
YanıtlaSilSevgili Esce senin olsun o halde :)
Siloturma grupları çok güzel ve bende hikayemi bir gün yazıcam mutlaka, ama bu ara değil.
YanıtlaSilsize de haber veririm. akşam oturmaları her zaman favorimdi çocukken. biraz ne yazacağımı toparlamam lazım.
Zeynepciğim bekliyorum öykünü,seni zevkle okuyacağım !
SilNeredee çocukluğumuzdaki gezmeler,gençliğimizdeki çocukları alıp arkadaşlarımıza gidip gelmeler.şimdilerde kapı komşumuzla bile ayda bir zor görüşüyoruz. galiba birazda tembellik ediyoruz. herkes kendi çemberinde dönüyor gibi..
YanıtlaSilHülya hanımcığım,küçükken duyardım Almanya'da aynı apartmanda otururlarmış da aylarca birbirini görmezlermiş diye biz de onlara benzedik :(
SilBen yalnız yaşadığım için eve sık sık arkadaşlarım gelirler.Ama 2-3 kişi olacaksak eğer mutfakta oturmayı tercih ediyorum,nedense daha samimi ve rahat geliyor:)
YanıtlaSilHayalciğim ben de bayılırım mutfakta oturmaya :)
SilBizim evimizde hiç "salon"olmadı, hani o kapalı duran, sadece misafirlere açılan, onun için bizim hep bir yaşam odamız oldu:) Yaşayan evleri severim ben, ortalıkta çay fincanı, el işi, okunan kitap-mecmua, sandalye arkasında bir hırka olacak, rahat koltuklar, pratik sehpalar olacak :) Bu fotoğrafları çok sevdim, demek ki zevkimiz uyuşuyor:)
YanıtlaSilEski komşuluklar maalesef kalmadı... Biz küçükken evimiz genelde dolu olurdu, yakın dostlar evde ne pişirmişlerse toplar gelirlerdi, önemli olan beraber olmak diye, biz çocuklar kardeş gibiydik, odamızda yer içer oynar, uykumuz gelince koyun koyuna uyuduk... Şimdi yok ki bunlar, neden bilmem :(
Şimi ben kimi çağırayım, zaten dağın başına kim gelir ki :) Ama ben çok seviyorum, istiyorum, dostlar gelsin, kalsın, Allah ne verdiyse yiyelim içelim, mühüm olan sohbet....
Ay çenem düştüüü :))
Anlat Banu ,ben anlatalım ve yaşayalım istiyorum. Bizi yeni nesil de izliyor onlara çocukluğumuzun o sıcak günlerini anlatalım ve özendirelim arkadaşım. Sevgiler sana ve anneciğine...
SilKEÇE YASTIĞA BAYILDIM. YAPILASILAR LİSTESİNE HEMEN EKLİYORUM:)
YanıtlaSilGüzelmiş değil mi . Harikalar Atölyesi bence daha güzelini yapar :)
SilBen de aynen sizin gibi arkadaşlarla buluşmak için bahane bırakmaz, kızların meyveleri, pijamaları, diş fırçaları ve dişmacunları, artık saatine göre neye gerek varsa paketler, yaz kış demeden çıkarım. Kızlarım da bayılırlardı anne babaları iş dönüşü onları gezemeye götürünce.
YanıtlaSilSevgili Evimin Dekoratörü ,ne hoş ,insanlar birbirinden ne bekler ki zaten,tatlı dil güler yüz. Çocuklarınız şanslı...
Silcoletteciğim
YanıtlaSilson oturma odasına,renklerine bayıldım ben...
kırmızı....beni çağırıyor:)
akşam gezmeleri bitti bizde de...iyiden iyiye kapandık içimize...
(haftanın en az 3-4 günü arkadaşlarla birlikte evlerde ya da dışarda bir yerde buluşurduk...
haftasonları ayrı proğramlar yapılırdı...)
ne zamandan beri diye düşünüyorum bunları yazarken...
hım...bu konuda bir şeyler yapmalı!
Sevgili Cepayna'm biz de tembelleştik mi yoksa insanları rahatsız etmekten çekiniyor muyuz bilemiyorum :(
SilGerçekten de fotoğrafların istisnasız herbiri insanın yaşama motivasyonunu arttırıyor hissedilir bir biçimde..Bizde birkaç yıl önceye kadar oturma odası kavramı pek yoktu ama koca evimizi-buralara henüz doğalgaz gelemediğinden- ısıtamadığımız için, artık bir odamızı bu kavrama uydurduk, biraz da otantik yaptık, keyifle oturuyoruz. Bir oturma odası olmasının en önemli faydası, çat kapı birileri geldiğinde temiz ve derli toplu ayrı bir bölümün bulunmasına olan katkısı bence..Salonla aynı kalite ve güzellikte ayrı bir oda olursa şayet, geleni her daim derli toplu bir yere almak mümkün oluyor. Diğer türlü salonda yaşanınca, hep dağınık oluyor. Yine de tercih ve zevk meselesi tabii Nilgün ablacım..Sevgilerimle..
YanıtlaSilSerapcığım oturma odası mevzuu bizde de aynı. Kedilerden sonra mecburen biz de salonun kapısını kapatır olduk. Keşkül söz dinliyor ama kediler kaşla göz arası tırmalıyorlar etrafı :( Keyifli oturmalar size arkadaşım !
SilÇocukluğumda misafir odası olarak tabir edilen salonlar vardı,yeni koltuklar,vitrinler sadece misafir geldiğinde açılan bir oda:)) sonra o koltuklar ,masa ve vitrinler kullanılmadan eskidi,eninde sonunda eskiyecek değilmi neden kullanılmasın.Benim evimde misafir odası yok salonumuz var ve yeni eşyalarımızın keyfini çıkarıyoruz.Fotoğraflar çok güzel,yastık harika ,bir keçeci olarak hemen gözüme çarptı tabiki:))iyiki paylaştınız bu karlı günde içim açıldı,teşekkürler:)
YanıtlaSilSevgili Nuraycatasarımlar,Ne mutlu bana içini açan görseller seçebildiysem :)Keyfini çıkart arkadaşım koltuğun da evin de... Mutlu günler dileklerimle..
Silcıvıl cıvıl içim açıldı
YanıtlaSil