Keşkül'e bir haller oldu,hiç adeti değilken Simi'yi deliler gibi kıskanıyor.Simi aslında oğlumun kedisiydi ama abisi yurt dışına eğitim için giderken bu şirineyi bana bıraktı.Şimdi birbirlerine kavuştular tabii Keşkül bu durumdan hiç hoşnut değil,oğlumu paylaşamıyor.Dikkati üzerine çekmek için Simi'nin minderine sığmaya çalışıyor,onun gibi kucağa geliyor:)Onun 30 kg.olduğunu düşünürseniz benim ne hale geldiğimi tahmin edebilirsiniz...Fotoğraflardan da anlaşıldığı üzere Simi Keşkül'ü yatağından kaldıramayınca o da gidip onun yatağına yatıyor...Bu yaramazlar insanda stres filan bırakmıyorlar,o kadar içten ve saflar ki...İyi ki varlar ,Tanrım bana bu sevgiyi bahşettiği için şükürler olsun.Hayvan sevgisi bir gönül zenginliğidir,insanın kendinden başka bir varlığı sevebilmesi sözcüklerle anlatılamayacak kadar büyük bir mutluluktur....
Sevgiler...
